Kanotocht

Na een middagje trainen op het meer bij de Huskyfarm beginnen we de volgende ochtend aan onze vijfdaagse kanotocht.

Eerste dag

We beginnen vandaag aan onze vijfdaagse kanotocht over de Iijoki. De Iijoki ligt in de provincie Oulu en begint bij het meer Iijarvi. Dit meer is ongeveer 9,5 kmē groot en ligt ten zuiden van Kuusamo. De Iijoki is 330 km lang en mondt uit in de botanische golf. Het woord Ii is afkomstig van het Sami en betekent nacht, wat verwijst naar de donker gekleurde rivierbedding.

Voor we bij onze startplaats aankomen hebben we een tussenstop in Taivalkoski. Hier kunnen we nog even naar de supermarkt, sportwinkel, boekenwinkel of een klein museum. Daarna rijden we door naar het startpunt van onze kanotocht. Wij beginnen onze tocht op het punt waar de Iijoki het meer Irnijarvi verlaat.  Nadat we alle bagage in waterdichte zakken en tonnen over de kano's hebben verdeeld gaan we het water op. We beginnen al meteen met een paar stroomversnellingen. Stroomversnellingen zijn in klassen ingedeeld die de moeilijkheid van de stroomversnelling aangeven. We komen op onze trektocht voornamelijk klasse I stroomversnellingen tegen, en éénmaal klasse II.

Als we na een paar uur kanoën de slag een beetje te pakken hebben gaan we aan land om te lunchen. Ook nu weer lekker soep en worstjes om het meegebrachte lunchpakket aan te vullen en koffie en thee toe. Na de lunch peddelen we stevig verder. We komen niet veel stroomversnellingen meer tegen en met de tegenwind moeten we stevig aan de slag om het meer Turpeinen over te steken. Als we het meer hebben overgestoken gaan we aan wal om het kamp op te zetten. De kano's worden leeggehaald en aan wal getrokken. We zoeken een mooi plekje in het bos om onze tenten op te zetten. Als het tijd is om te gaan eten hebben we voor het eerst deze vakantie een regenbui. Het kan helaas niet altijd mooi weer zijn.

Tweede dag

Vandaag kanoën we naar Juurikalampi. We beginnen de dag met een paar stroomversnellingen voordat we op met meer Murhipera aankomen. We steken het meer over en bij de overgang naar het  meer Jokijarvi gaan we lunchen. Markku leert ons hoe je veilig houtblokken kunt splijten met een bijl. Na de lunch maken we ons klaar om weer het water op te gaan. Als alles weer in de kano's is ingepakt en we goed en wel het water op zijn barst er een hevige storm los. Op aanwijzing van Markku varen we naar de linkerkant van het meer waar we aan wal gaan om te wachten tot de storm voorbij is. Hier is een hotel aanwezig waar we even wat koffie drinken. En zoals altijd kom je overal ter wereld Nederlanders tegen. Zo ook hier.

De storm trekt snel voorbij zodat we weer het water op kunnen. Eerst de kano's een beetje droog maken en dan weer verder. Na de storm is het ineens weer mooi weer. We zullen de komende dagen merken dat de buien en de zon elkaar snel kunnen afwisselen. We komen door een wat ruiger stuk van de rivier. Omdat we door de storm wat zijn achtergeraakt op schema kanoën we niet door naar de oorspronkelijke eindbestemming, maar gaan we bij Miistakoski aan land. Voor het eten nog lekker even in de sauna en lekker afkoelen in de Iijoki. Na het eten vermaken we ons met zweedse raadsels.

Derde dag

Omdat we gisteren eerder zijn gestopt moeten we vandaag wat verder kanoën. Ons eerste doel is Taivalkoski. We blijven in het wat ruigere deel van de Iijoki en genieten van totswanden waar we doorheen varen. De Iijoki kent bij Taivalkoski een groot verval. Dit verval wordt gerbuikt voor de energiecentrale. Daarnaast is bij de stroomversnelling een wildwater kayakbaan. Voor ons niet geschikt om met de kano te trotseren. In verband hiermee worden bij Taivalkoski de kano's met de auto vervoerd en kunnen we na de kayakbaan weer in het water.

Ondertussen kunnen we in een oude saloon lunchen. Na de lunch gaan worden de kano's weer ingepakt en varen we weer verder richting onze overnachtingsplaats Pyokaaniva. Het is een prachtige plek aan de Iijoki. Voor de sauna gereed is leren Anja en ik om te vissen. Nou ja werpen dus, want we hebben geen vis gevangen. Het haakje blijft helaas wel af en toe haken achter de stenen in het water.

Aan de sauna wordt vandaag een extra dimensie toegevoegd, de vasta. De vasta is een bosje berkentakken waarmee op de huid geslagen wordt. Dit moet de bloedsomloop stimuleren en aanvoelen als een massage.  We hebben vooral heel veel lol, maar het effect van de massage is ver te zoeken.

Vierde dag

Vandaag de vierde kanodag. Het weer is wisselvallig met korte hevige buien, afgewisseld met zonnige perioden. Het water staat laag en als snel komen een paar kano's (waaronder de onze) vast te zitten op de stenen. Nadat de kano's weer vlot zijn geduwd varen we weer rustig verder en al snel zien we onze waterbouwkundige werken die we een paar dagen geleden tijdens de wandeltocht hebben gebouwd. Dat vraagt om een inspectie dus steken we de rivier over en gaan we even kijken hoe de dam erbij ligt. Op een kleine botsing na ligt de dam er nog goed bij.

Na een tijdje komen we op een klein meertje. Hier zijn de ondergelopen eilanden van Jurmu, een beschermd stukje natuurgebied met veel beschermde plantensoorten.

Bij de lunch zien we een paar hagedisjes. Ze zijn niet schrikachtig en je kunt ze rustig over je hand laten lopen. Je moet ze niet bij de staart vastpakken want die laten ze bij gevaar gewoon afvallen. De staart groeit gelukkig wel weer aan. 

Als we na de lunch een short break hebben op een klein meertje lokken de gidsen een watergevecht uit. En omdat wij de beroerdste niet zijn gaan wij daar enthousiast op in (nat zijn we toch al vanwege de regen). Met alles wat we voor handen hebben (peddels, emmers, bakjes) proberen we de gidsen te doorweken. De gidsen proberen op hun beurt op kano's om de kiepen. Als een van de gidsen in het water valt ontstaat ook nog een stoelendans van mensen die een "droog " plekje zoeken in een andere kano. Zeiknat en met kano's die vol water staan vervolgen we onze tocht naar Rapattava waar we die nacht kamperen.

's Avonds bij het kampvuur worden grootse plannen gesmeed voor een nieuw watergevecht. De twee kampen (de gidsen en de toeristen) proberen elkaar zenuwachtig te maken door vooral geheimzinnig te doen.

De gidsen hebben het Ultimate Canoe Flipping Device en het Ultimate Canoe Sinking Device. Hoe deze werken laten ze in het midden. Daar komen we de volgende dag wel achter (denken ze).

Onze plannen om ongeschonden uit de strijd te komen variëren van gidsen opsluiten in hun hut en zelf zonder gidsen verder kanoën tot zelf uit de kano's springen en van het stelen van de Ultimate devices van de gidsen tot opstaan voordat de gidsen wakker worden en naar huis wandelen. Ook het verzwaren van de kano's van de gidsen en het stelen van peddels behoren tot de mogelijkheden.

Vijfde dag

Vol goede moed beginnen we aan het laatste stukje van onze kanotocht. Het is vandaag kouder dan de afgelopen dagen en ondanks alle plannen van de avond ervoor heeft niemand zin om vandaag nat te worden. Het laatste stuk van onze trektocht is een mooie route met veel stroomversnellingen. We volgen onze gids op de voet die probeert om ons over de stenen te krijgen in plaats van er langs. Hij gaat zo dicht om de stenen heen dat wij ze pas zien als we er bijna tegenaan varen. Gelukkig worden we gealarmeerd door de verwachtingsvolle blik die hij iedere keer naar achteren werpt om te zien of we op tijd bij kunnen sturen. Door goede stuurmanskunst, een paar noodingrepen en veel geluk blijven we overeind en is een reddingsactie niet nodig.

We komen nog één obstakel tegen onderweg. Over de rivier zijn kabels gespannen voor een veerpont. Deze kabels zijn dicht op het wateroppervlak gespannen dat we liggend in de kano's onder de kabels door moeten.

Het einde van onze kanotocht nadert en bij Jervista gaan we aan land. Nadat we alle spullen in de auto's hebben geladen en de kano's op de trekker liggen worden we weer naar de Huskyfarm gebracht waar we lekker kunnen lunchen, douchen, onze bagage kunnen sorteren en lekker van de sauna kunnen genieten.